Snipverkouden!

Wat ben ik verkouden zeg. Vanaf afgelopen vrijdag. Ik dacht eerst dat het wel mee zou vallen, maar nee dus. Het valt tegen!! (met twee dikke uitroeptekens). Ziehier dus mijn nachtkastje, zakdoeken, neusspray, drop en een lampje om vooral bij te houden hoe lang ik al aan het hoesten ben. ;)

Ik lig op het logeerbed, het is niet te doen 'samen in een bed', mijn wederhelft doet geen oog dicht van mijn gesnotter, gesnuif en gehoest. En van mijn gezucht dat ik niet kan slapen. De eerste helft van de nacht gaat, dat komt door de twee Paracetamolletjes, die ik anders nooit inneem. Daarna ben ik wakker, uitgeruster en begint het circus.....

Al veel zakdoeken vol gesnoten, mijn neus doet gewoon zeer. Hoesten, hoesten, hoesten. Het is niet anders, het weer is er ook naar. HERFST.

Vanavond weer vroeg naar bed en hopen dat het beter gaat. Morgen uitwaaien met de honden en lekker de keukenwand schilderen. Van mij mag het lekker regenen!

Juffrouw Waardvleugel

Van olie naar gas

Het lijkt zo simpel. We stoken nog olie en was olie eerder goedkoop, nu de rode diesel er niet meer is, is olie veel duurder dan gas. De laatste winter hebben we ons arm gestookt en dat terwijl we overdag de kachel niet hoger stookten dan 16 graden. Soms waren er maanden dat we 400 euro verstookten...;(

Dat kon dus niet langer meer. Er moest gas gelegd worden. In een dijk, waarop min of meer ons huis staat, mag niet gegraven worden, maar gelukkig achter ons huis loopt een klein weggetje en van daaruit kon de leiding geschoten worden richting huis. Meer dan 20 meter ver dat wel, maar het zou kunnen.

In februari van dit jaar zijn we ermee begonnen. Het aanvragen, het duidelijk maken waar de ketel zou moeten komen en de gasmeter. Foto's gemaakt ter verduidelijking, tekeningen gemaakt. Dat alles opgestuurd. Geen reactie krijgen, maar weer eens bellen en zo ging dat een tijdje door.

Ook de opmerking dat dan de hele tuin open moest en dan het tegendeel bewijzen, daar is veel tijd in gaan zitten. Immers ook bij de buren is de leiding geschoten.
Het werd zomer en nog steeds geen aansluiting. Wel 3 klanttevredenheidsonderzoeken opgestuurd gekregen, die we grommend terzijde schoven...grrr!

We hebben ons vaak afgevraagd of het nog wel ging lukken voor de winter gas. Dus na onze vakantie weer met vereende krachten overal achter aan gebeld. Ja hoor, de aannemer zou komen. Eerst de gatenboorder die 3 handgrote gaten in mijn mooie keldervloer (met Portugese tegels) boorde. Sorry hij kon anders de bocht niet maken;(
Wachten op de volgende aannemer. De 'schieter'. Een afspraak maken blijkt moeilijker dan je zou denken, maar goed van de week ging het toch echt gebeuren.
Manlief blij: voor de winter gas! Extra vrije dagen genomen, want hij wilde er bij zijn, want je weet maar nooit....

Nou dat heeft hij geweten. Het zou met een dag klaar zijn. Dat werden er twee. Er werd geschoten maar de boor zat vast en was even later spoorloos. Dus: uitgraven. Gevolg grote gaten in het gazon, op zoek naar de boor. Hij werd gevonden op 2 meter diepte. Kan je je voorstellen hoe de tuin er uit zag? Sorry meneer, het spijt me echt, het gebeurt nooit! Wat erg.

Mannen met grote modderschoenen (we zitten in een klei-gebied) van kelder naar de weg lopend. Alles zwart, zwart, zwart. Hoezo zorgvuldig zijn met andermans spullen?
Manlief is twee uur bezig geweest alles een beetje toonbaar te maken. Gelukkig was ik veel weg deze week, met donker thuis, dus niets te zien....(pff). Ik kan er namelijk niet tegen, tegen puinhoop. Mijn mooie tuin. Mijn noeste arbeid.

Inmiddels zijn de gaten dicht gemaakt, ik moet toegeven, het ligt redelijk vlak weer het gazon, wel natuurlijk nog vol aarde. Dus de honden mogen niet in de tuin, want: blubber volop.

De meter is nog niet geplaatst, helaas de dag was om (2 dagen inmiddels). Niet getreurd even weer een afspraak maken, we bellen morgen (dat was gisteren), geen belletje natuurlijk...grrr.

De meneer van Liander kent ons inmiddels, dat scheelt, we hebben een band na 8 maanden gedoe.
Hij heeft de aannemer gebeld en ja de afspraak is gemaakt. Nu nog wachten tot 23 oktober, dan moet het goed komen, dan hebben we gas.

En nu maar hopen dat de CV-monteur iets sneller de ketel ophangt....

Juffrouw Waardvleugel

PS:
mijn Ipad doet raar. Ik ben druk geweest met het geven van reacties op jullie blogs maar er wordt niets verzonden. Sorry dus voor mijn weinige reacties. Even zoeken naar het euvel.

Mooi hè?!

Toen manlief enige tijd geleden jarig was gaf hij van te voren aan dat hij wel een workshop roofvogels wilde hebben. Dat leek hem zo leuk. Ik op zoek om vervolgens uit te komen bij een Roofvogelboerderij waar je je inderdaad kon inschrijven voor een workshop. Datum geprikt, betaald en het aftellen kon beginnen.

Nu zijn jullie op de hoogte van het feit dat ik van vogels hou, dus wilde ik als kijker mee. Zo gezegd, zo gedaan, afgelopen zondag. We hadden natuurlijk prachtig weer, volop zon en een straffe wind. Dus lekker aangekleed. Het begon met het verkrijgen van informatie over de verschillende vogels, koffie en koek om daarna een bezoek te brengen aan 'de stallen'. Prachtige grote uilen zaten daar en andere vogels. Echt mooi.

Maar het echte cadeau was natuurlijk zelf de vogels vast te houden en op te vangen na het vliegen.
Instructie werd gegeven en gestart met het vasthouden van 4 verschillende soorten vogels.

Een belevenis op zich! Dus flink wat foto's gemaakt, waarvan hier een impressie.

Bijzonder hoor die vogels vlak bij je. Die priemende kraalogen.

Die zachte veren!
Die slimme blik.
Best een gewicht.

Ik kan het iedereen aanbevelen. Het kost een beetje maar je krijgt een boel. We kunnen er even op teren. Op naar de volgende verjaardag.

Met groet van Juffrouw Waardvleugel

Uilenkasten

Ik heb onlangs mijn koor ingeruild voor vrijwilliger bij de steenuilenwerkgroep. Dat komt, zingen is leuk maar vooral wel met een leuk repertoire, dat ontbrak er een beetje aan. Dan gaat het snel bij me. Ik kom dan moe thuis 's avonds en vind het steeds moeilijker om weg te gaan. Dat is niet goed, een hobby moet leuk zijn, vandaar de wissel.

Na een avond met de werkgroep steenuilen, afgelopen zaterdag 3 kasten geplaatst. Ontzettend leuk!
Het was natuurlijk prachtig weer, dat scheelt een hoop. Op naar de betreffende plekken (op erven van inwoners uit de buurt, daar kom je anders nooit, dus extra leuk) de juiste plek was al bepaald en dan hup de boom in. Niet hoog hoor, valt mee.
Naast het ophangen van de kasten, ook lekker koffie gedronken aan buitentafels, met iets lekkers erbij. Gelachen ook met z'n allen. Dus: een nieuwe hobby is geboren.

Hierbij twee foto's.

Het 'smaakt' naar meer. Er komen nog meer zaterdagen want de kasten moeten toch half (uiterlijk eind) november allemaal hangen. En dan volgt natuurlijk het 'volgen' van de kast. Komen er uilen in? Hoeveel? Gaan ze broeden? Braken ze ballen (ik heb er een aantal meegekregen, dat wordt lekker uitpluizen en kijken wat er op het menu stond....).

Weer genoeg te doen dus, en ik heb nog een trui af te maken, ATC-kaartjes te maken enz. enz.
Wanneer komt dat pensioen!?

Fijne week allemaal! Juffrouw Waardvleugel

Waar zijn we mee bezig...

Ik vind het lekker dit weer, zo een beetje op de drempel van de herfst, beetje mist, beetje zon, beetje zacht. Nog net niet te donker 's morgens bij het weggaan en 's avonds bij het terugkomen. In de tuin de oogst die binnen wordt gehaald, de bloemen die nog even voortbloeien en de vijg die nog rustig aan het rijpen is.

's Avonds de open haard aan (we willen voor 1 oktober de cv niet aan doen...), kopje thee en staren in de vlammen. Heerlijk.

Afgelopen week heeft onze keuken een kleine opknapbeurt ondergaan. Nieuwe plinten, nieuw wandje, vocht weg. En ik wilde de grijze wand even bijwerken, want er waren wat butsjes af. Zo gezegd, zo gedaan. Verf gepakt, goed gekeken (dacht ik) roeren en opbrengen. Maar de verf was wel heel erg donker. Kleurde het dan lichter op? Nee dus.... verkeerde verfemmer. Wel een mooie kleur: iets dieper donker grijs, pietsie groen erdoor. Mooi.
Dus het hele wandje geverfd. Dat dekte natuurlijk niet in een keer, dus tussen de bedrijven door nog eens gedaan. En nu ben ik (zijn we) DIK tevreden.  (Foto krijg ik niet gedraaid, dus even het hoofd scheef...;))

Alleen..... in de hal zit ook een grijs muurtje, die moet dus ook donker. Zo blijf je bezig.

Plinten mooi zwart hoogglans en het nieuwe wandje krijgt een mooie krijtverf licht grijs. Dat moet nog gebeuren maar dat wordt wat later. Rustig aan.

De everzwijnen liggen te wachten tot betere tijden... nog even en dan hangen ze weer op de uitkijk, boven de eettafel.

Groet van Juffrouw Waardvleugel

Tuinopbrengst!

Nu nog genietend van de nadagen van onze vakantie is het ook tijd om weer een rondje tuin te doen, want wat is alles hard gegroeid. Vandaag begonnen in het kasje, waar nog een aantal tomatenplaten stonden en Spaanse peper en jawel een heuse watermeloen-plant.

Het was allemaal een beetje droog en uitgegroeid, dus de tomaten eraf gehaald, de Spaanse pepers eraf (wel 30 stuks in totaal!!) en de watermeloen afgeknipt. Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er een meloen aanzat. Klein nog, niet uitgegroeid maar goed de plant was afgeknipt dus helaas blijft de meloen klein. Geen idee of de grootte afdoet aan de smaak, we gaan het straks maar eens proberen. De omtrek is 36 cm.
Leuk hè?

Voor de rest hangen er veel beukennootjes aan de boom, kilo's. Moet eens even bedenken hoe die eraf te halen. (Of gewoon wachten tot ze vallen). De appels (James Grieve) van een piepklein boompje, 30 in totaal. Heerlijk. En zojuist kwam een van de buren een bakje kant en klare appelmoes brengen, van de appels van haar boom. Mmmm.

Tot slot nog een nieuwigheidje vanuit Frankrijk (denk ik tenminste, had het nog nooit gezien). Een soort tuitje dat je in een citrusvrucht steekt, even draaien en knijpen et voila: daar komt het sap in overvloed uit de vrucht. Superhandig.

Komende week zal het weer even slikken zijn: van de eerste versnelling naar de vijfde versnelling... dus stilte op het blog er zijn belangrijker dingen...

Met groet van Juffrouw Waardvleugel

Terug van weggeweest

Het was een beetje stil op mijn blog, dat komt we waren met vakantie. Eigenlijk nu nog hoor, lekker even een paar dagen thuis. Ik ben er altijd helemaal uit, dat betekent onder andere dat ik wachtwoorden en van alles 'kwijt' ben. Goed opgeborgen voor de vakantie om het vervolgens na de vakantie niet meer te kunnen vinden...;(.
Het begon al met mijn sleutels. Niet te vinden. Geen idee waar ik die gelaten heb. De kinderen maar eens bellen, die zijn hier nog geweest. Misschien heeft een van hen het 'bos' gezien.
Vervolgens het verbindingsstekkertje van het fototoestel zoek, mijn agenda synchroniseert niet meer enz. enz.

... Terwijl ik dit schrijf heeft manlief het verbindingsstekkertje gevonden... Gelukkig!

Ik heb van alles te vertellen, maar ik begin met het laten zien van mijn vilten jasje dat ik net heb afgemaakt. Goed gelukt, ik ben er trots op. de foto's zijn misschien niet even duidelijk, komt dus doordat ik moest fotograferen met mijn Ipad, zie het verhaal hierboven.

Labeltje eraan 'made by...'.
De herfst kan beginnen, het jasje zit heerlijk warm.

Groet van Juffrouw Waardvleugel